Van de vier beklimmingen van de Brandenkopf is deze, die start vanuit het Kinzigtal, de zwaarste. Dat komt deels door een afdaling halverwege, waarin 140 hoogtemeters verloren gaan, die natuurlijk verderop opnieuw moeten worden bedwongen. In de eerste zes kilometer van de rit is de vorm van het profiel concaaf, oftewel hol, het wordt dus alsmaar steiler. De route begint met een helling van 2% en dat loopt op tot 10%. Na een haakse bocht naar rechts wordt het een tikkie minder steil (8-9%) tot de Nillhöfe (een boerderij) bereikt worden. Tot hier wordt de weg omgeven door het prachtige Fischerbachtal dat gedomineerd wordt door weilanden en bossen. Na de Nillhöfe tot bij de finish op de Brandenkopf fiets je continu door het bos en vijfhonderd meter na de boerderij wordt het voorlopig hoogste punt bereikt en volgt de al genoemde afdaling. Aan het einde daarvan slaan we op een driesprong rechtsaf. In de volgende anderhalve kilometer is het stevig aanpoten (10-12%). Dat houdt pas op bij een splitsing van de weg. Van links komt hier de noordelijke variant van de Brandenkopf. Wij nemen de weg naar rechts en kunnen op de volgende twee kilometer tot Bettelfrau (1-7%) herstellen. Dat is nodig ook want in de laatste anderhalve kilometer loopt de weg, die nu vrij slecht geasfalteerd is (anno 2026), weer flink bergop (9-11%) met stroken die nog steiler zijn (onder andere een strook van 250 meter van 14%). Net als gedurende de andere klimmen naar de Brandenkopf, kom je weinig verkeer tegen tijdens deze rit.